L'antroxu n'Asturies: d'ayeri a güei

L’antroxu, en puridá, entama de vienres, al día siguiente de les comadres, polo que nalgunos llugares llamen a esi día vienres de comadrines . Pero los díes grandes son el domengu gordu , el llunes d’antroxu y, ribatóo, el martes d’antroxu . Ye entóncenes cuando apaecen les mázcares y los mazcaritos , que, anque güei podría pensase que ye cosa de fiestes urbanes, cellebrábense –y sigui faciéndose- nes mesmes families, nes caseríes. Los mazcaraos facíen mofa de la vida campesina y de la urbana, como buscando un paréntesis catárticu pa custionar l’orde social establecíu. Ye por eso polo que una de les característiques qu’entá podemos apreciar y que sigui furrulando igual que nos antroxos tradicionales ye la tresgresión. Los homes disfrácense de muyeres, putes munches vegaes, los ateos faense cures, los acomodaos faense méndigos y los méndigos reis. Tamién ye corriente que se reciten poesíes sarcástiques y que se canten coples irreverentes. Ye tal la subversión de roles que dalguno...